Movie-Drama

HALFWAY - salyu

เราจะได้พบกันที่นั่นไหมนะ?
ในวันนั้น วันของฤดูแห่งความฝัน
และ ว่ายไปในลำแสงของฤดูหนาว

นี่คือจุดเริ่มต้นของนิรันดร์
และ ราวกับสายลมแห่งเวลากำลังกระพริบวิบวับ
แม้ว่ามันกำลังดับลับไป

แผ่วเบา สั่นไหวเบาๆ
คล้ายกับเปลวเทียนบนเค้ก
ที่แม้ตอนนี้ก็ยังส่องแสงระยิบระยับ

ความฝันของเธอ เสียงของเธอ
ท่าทางของเธอ ไม่ว่าอะไรก็จำได้เสมอ
จำไว้ตลอดเวลา แต่ว่านะ...
ถ้าฉันมีกุญแจที่จะไขประตูของหัวใจเธอ
ถ้ามีละก็ ตอนนี้พวกเราคง... พูดอะไรเนี่ย ขอโทษนะ

แกล้งทำเป็นค้นหาความรัก
แล้วก็สะดุดล้มเพราะความรัก
เพราะว่าเหงา ก็เลยพูดอะไรเห็นแก่ตัวออกไป

"แล้วเจอกันนะ" ที่พูดตอนที่เราลากัน
ความคิดที่อยากจะเจอเธอเร็วๆ นั่น
ทำให้ลำบากสินะ ท้องฟ้าเป็นสีแดงฉาน

ไกลออกไป ใกล้เข้ามา เบื้องบน เบื้องล่าง
มันสะท้อนอยู่ในยามค่ำ
ผ่านความมืดมิด

วันหนึ่ง ฉันจะเป็นผู้ใหญ่แน่ๆ
ฉันจะปกป้องเธอ จะปกป้องเธอแน่ๆ คิดว่านะ แต่ว่า
ความจริงก็คือ ในตอนนี้ที่เธอร้องไห้ เรื่องอนาคตของเธอนั้น
ถ้าฉันโอบกอดเอาไว้.... ฉันทำไม่ได้ ขอโทษนะ

แผ่วเบา สั่นไหวเบาๆ
คล้ายกับเปลวเทียนบนเค้ก
ที่แม้ตอนนี้ก็ยังส่องแสงระยิบระยับ

ความฝันของเธอ เสียงของเธอ
ท่าทางของเธอ ไม่ว่าอะไรก็จำได้เสมอ
จำไว้ตลอดเวลา แต่ว่านะ...
ถ้าฉันมีกุญแจที่จะไขประตูของหัวใจเธอ
ถ้ามีละก็ ตอนนี้พวกเราคง... พูดอะไรเนี่ย ขอโทษนะ

 

--------------


เรื่องที่เพิ่งดูล่าสุดก็ืคือ HALFWAY 

หนังที่เน้นบรรยากาศสวยๆ กับชีวิตวัยรุ่นวุ่นวาย ในช่วงปีสุดท้ายก่อนเข้ามหาวิทยาลัย

ความรู้สึกรักมากจนไม่อยากแยกจาก กับเป้าหมายชีวิตที่เคยฝันไว้ ถ้าวันหนึ่งมาถึงทางแยก คนเราจะเลือกไปทางไหน?

คิตาโนะ คี รับบทเด็กสาวที่ต้องเลือกว่าจะรั้งให้เขาอยู่กับตัวเองต่อไป หรือสนับสนุนความฝันของคนรักที่ทำให้เหงาจนต้องร้องไห้ออกมา

โอคาดะ มาซากิ รับบทเด็กหนุ่มที่ต้องเลือกระหว่างเป้าหมายที่มุ่งมั่นมาตลอด กับการเสียสละอยู่เคียงข้างคนที่รัก

 

 

 

....คำตอบมันก็เห็นๆ กันอยู่แล้วอ่ะนะ = ="

ดังนั้น สำหรับ HALFWAY สิ่งสำคัญไม่ใช่พล็อตของเรื่อง ที่เป็นอารมณ์และบรรยากาศ ของการตกหลุมรัก การสารภาพรัก การคบกัน ความรู้สึกในวันที่ต้องรับฟังเรื่องเป้าหมายของคนรักจากปากคนอื่น (เจ็บปวดและช็อคมาก) และเรื่องราวระหว่างการตัดสินใจ

ผู้กำกับคือ คิตากาวะ เอริโกะ (มั้ง?) เราไม่เคยดูผลงานของเค้ามาก่อน แต่ว่า พอดูเรื่องนี้แล้ว ก็รู้สึกว่าให้อารมณ์ใกล้เคียงกับอิวาอิ เลยชอบน่ะ

แล้วฉากทุกฉากก็สีสวยมาก ถึงจะเป็นหนังรักเศร้าๆ (นี่เศร้าแล้วละมั้ง) แต่เกือบทุกฉากก็จะต้องสะท้อนภาพของท้องฟ้าที่สดใส

เหมือนกับชีวิตวัยรุ่น ถึงถึงแม้จะมีเรื่องเศร้า มีเรื่องให้หนักใจ แต่ก็เป็นช่วงที่สดใสที่สุดของชีวิตอยู่ดี
(แหงล่ะ ไอ้ทางเลือกความฝันกับความรักน่ะ... ถ้าไม่ใช่เรื่องของวัยรุ่น มันไม่มีทางที่จะออกมาเป็นทางเลือกที่ชัดเจนขนาดนั้นได้หรอก แล้วก็ไม่มีทางจะออกมาเป็นความหวานที่แสนเศร้าได้ด้วย เพราะถ้าเป็นหนังของตัวละครอายุกลางยี่สิบขึ้นไป ตัวเลือกความรักกับความฝันมันจะออกมาเป็นฉากหนังยาวอย่างมาก 10 นาที (อันที่จริงแค่นาทีเดียวก็น่าจะได้อยู่นะ?) ไม่ใช่ 1 ชั่วโมงแบบนี้)

เสน่ห์อีกอย่างของเรื่องนี้คือการจับเอา (เด็ก)หนุ่มหล่อมายำรวมกัน มาซากิ โอคาดะคุง, มิโซบาตะ จุนเป แล้วก็ นาริมิยะ ถึงจะออกมาไม่กี่ฉากก็เปล่งรังสีความเป็นอิเคะเมงจนน่าหมั่นไส้ (เออ กรูรู้แล้วว่าเมิงหล่อ หล่อค่ะหล่อ ชิส์)

ดูแล้วเศร้าจิตคิดถึงน้องเบินน้อยๆ ของพี่ เพื่อนรุ่นเดียวกันเค้าก้าวกระโดดเป็นพระเอกหนังกันหมดแล้วนะแก หนังดีมีสาระด้วยนะ แ่ต่เบินนี่ทำอะไรอยู่? หรือโลกนี้ไม่มีที่ว่างให้ลิงเบินๆ โถวๆ (เพ้อ) ต้องกับไปเล่นไรด้าแล้วแหละมั้ง หึ๊?