Laruku

 
(เรียกว่าเป็น ภาค 2 ของบล็อคนี้เลยก็ได้
http://19rocks.exteen.com/20120307/fangirls-l-arc-en-ciel
 
บล็อคนี้จะเป็นไลฟ์รีพอร์ต เวอร์ชั่นประเทศไทยค่ะ
ไม่สิ มันไม่ควรเรียกว่าไลฟ์รีพอร์ต มันควรเรียกว่า "บันทึกความทรงจำอันดุเดือดเลือดพล่านและเวิ่นเว้อ ของวันที่ 7 เดือน 1 และวันที่ 7 เดือน 3"
 
คำเตือน : เป็นเอนทรีที่ยาวมากๆ แต่อยากจะเขียนให้จบในเอนทรีเดียวก็เลย พยายามยัดมันลงไปทั้งหมดนี่แหละ ไม่มีรูปด้วย เพราะ...ไม่มี นั่นแหละ
 
ไม่รู้จะเริ่มรีพอร์ตยังไงกับไลฟ์นี้
 
เอาเป็นว่าขอเริ่มตั้งแต่เห็นชื่อ Bangkok ตอนประกาศเวิร์ลทัวร์เลยละกันค่ะ (ตอนนั้นยังเป็น World Circuit 2012 อยู่เลย)
 
ความรู้สึกแรกตอนเห็นชื่อบางกอกคือ "เฮ้ย! จริงๆเหรอ?"
ถึงกับแคปหน้าจอโทรศัพท์มือถือ หน้าจอคอมฯ ฯลฯ มาเก็บไว้เป็นหนักฐาน
คือแบบว่ามีชื่อบางกอกแล้วนะ จะมาปลดหนูกลางอากาศไม่ได้นะ อย่ามาทำให้ดีใจเก้อนะลุง
 
ครึ่งหนึ่งก็ดีใจ อีกครึ่งหนึ่งก็หวาดระแวงมาก
 
"เฮ้ย นี่ประเทศไทยนะ? ประเทศไทยนะคะ ประเทศที่ปร้าขา(เทตจัง) เคยมาแล้วสะดุดหกล้มที่สนามบินดอนเมืองอ่ะ ประเทศไทยนั่นนะ ไม่ได้จำ Thailand สลับกับ Taiwan ใช่มั้ยคะ?"
ตุ๊มๆ ต่อมๆ อยู่อย่างนี้จนกระทั่งเว็บออฟฟิเชียลประกาศวันคอน เว็บ TTM ประกาศวันเปิดจองบัตร
 
อาห์ มันจัดคอนที่ไทยแน่แล้ว~~ *น้ำตาแฟนเกิร์ลไหลพรากไปหนึ่งยก*
 
(ลุงๆ หล่อเลี้ยงแฟนเกิร์ลคนนี้มาให้เป็นโรคจิตหวาดระแวงนะคะ
จุดนี้ขอมอบความดี(?)ให้กับลูกกวาดและไม้เรียวของลุงๆ ตลอด 13 ปีที่ผ่านมา)
 
แพนิคมาก.. ต้องลางานไปแคมปิ้งพรีบัตรไหม?
ไม่มีแค้มป์เรอะ?
ต้องจองผ่านเว็บ?
เว็บที่เขาลือๆ กันว่าล่มแน่อ่ะนะ?
แล้วเน็ตประเทศไทยจะแรงสู้เนตแฟนต่างชาติได้มั้ยอ่ะ?
 
โอ๊ย ดราม่าสารพัด (บอกแล้วว่าแฟนเกิร์ลแพนิค)
 
มาถึงก่อนวัน pre-sale บัตร Jan 6, 2012 ตื่นเต้นตั้งแต่เช้า เตรียมชาร์จแบตฯ โน๊ตบุ๊ค โทรศัพท์มือถือ ก๊อปข้อมูลส่วนตัว เลขบัตรเครดิท ฯลฯ ใส่ไว้ใน notepad
 
อาจจะดูแพนิคมากไป แต่เนื่องจากมีประวัติกรอกข้อมูลในเว็บจองตั๋วของฮ่องกงพลาดจนบัตรเครดิท(ของคนอื่นอีกต่างหาก) ถูกล็อคมาแล้ว เลยต้องเตรียมพร้อมรับความเสี่ยง (และบททดสอบศรัทธา?) ทุกๆ อย่างค่ะ
 
เที่ยงคืน 7 นาทีของวันที่ 7 อีเมล์ยืนยันจากเว็บ TTM ก็เข้ามาอยู่ใน inbox ของเราแบบชิลล์ๆ โฮะๆๆๆ *ป้องปากหัวเราะแบบชิราโทริ เรโกะ* (โค่ดจะบ่งชี้อายุ ="=)
 
ณ จุดนี้ต้องยกความดีให้กับสตาฟฟ์ขอขอบคุณทีมงาน TTM เจ้าหน้าที่ระบบและสตาฟฟ์ call center  ฯลฯ ที่ช่วยดูและระบบให้การจองบัตรเป็นไปได้อย่างราบรื่นค่ะ ขอบคุณมากค่ะ
 
 
 
(ตัดฉากมา ณ วันคอนฯ)
 
 
ตื่นเช้าขึ้นมาแบบ.......... ตื่นเต้นมาก!!!
จริงๆ มันตื่นเต้นตั้งแต่วันก่อนคอนฯ แล้วล่ะ เรากลับมาจากฮ่องกงวันอาทิตย์ วันจันทร์ปุ๊บก็ไปทำงาน ไปแบบอะเลิร์ทๆ วันอังคารเริ่มกระสับกระส่าย บอกไม่ถูก คือแบบว่า พรุ่งนี้แล้วน่ะ พรุ่งนี้จะได้ดูลาร์ค
 
ประหนึ่งไม่เคยได้ดูมาก่อน  นี่จะเป็นครั้งแรกกับคอนลาร์ค? เหมือนกับว่าไม่ได้ไปดูที่ฮ่องกง
 
อาจเพราะเป็นพวกความรู้สึกช้า(?) ความเครียดและตื่นเต้นเลยมารุมเอาเช้าวันคอนนี่แหละ ไม่สามารถลุกขึ้นมาได้ เครียด ปวดกระเพาะมาก
ร่างกายเกเรแบบว่า ไม่อยากไปๆๆๆ นี่มันเป็นความฝัน มันไม่ใช่ความจริง ในขณะที่ใจสั่นอย่างรุนแรง
 
ตายแน่แล้ว TT_________TT
 
ปกติดี(มากด้วย) มาตั้งหลายวัน แล้วจะมาตกมาตายเอาตอนนี้เรอะ! ไม่ใช่การ์ตูนนะเฟ้ย!
ก็ติดตามสถานการ์ทางทวิตเตอร์กับเฟซบุ๊คไปเรื่อยๆ (นอนแล้วเช็คด้วยโทรศัพท์เอา...ก็ยังไม่วายเนอะ) ทั้งๆ ที่ยังนอนอยู่อย่างนั้นแหละ คิดว่าเดี๋ยวสักพักคงหายน่า...
 
ปรากฏว่า บ่ายโมงก็แล้ว บ่ายสองก็แล้ว บ่ายสามก็ยังไม่ดีขึ้น
เลยกัดฟันลุกขึ้นมาจัดการตัวเองให้พร้อมทั้งๆ ที่ยังปวดกระเพาะอยู่นั่นแหละ
 
(นี่จะทดสอบศรัทธากันถึงวันสุดท้ายเลยใช่ป้ะะะะะะะ?)
 
ประมาณ 5 โมงเย็น ในที่สุดก็ลากสังขารไปถึงอิมแพ็คจนได้
 
ลงจากรถแทกซี่ (แน่นอนว่าสีชมพู) ปุ๊บ ก็เจอสตาฟฟ์หน้าเหมือนลุงมาสะ (Oishi Masahiro-san) ใส่เสื้อ L'Arcrew ถือกล้องเก็บบรรยากาศรอบๆ
 
ใจเต้นมาก นี่มันคือคอนฯ ลาร์คจริงๆ คอนลาร์คในประเทศไทย!!!!!! *เป็นลม*
 
ไปถึงก็โทรหาเหล่าสมาชิกที่มาถึงก่อนตั้งนานแล้ว เจอกับคิระที่ช่วยรับฝากซื้อทัวร์กู๊ดส์ให้เพราะเราไปเองไม่ไหว (แถมไม่ใช่ของเราเองอีกต่างหาก รับฝากคนอื่นเค้ามาอีกที = =) ขอบคุณมากน๊า~ *ซาบซึ้ง*
 
เดินๆ ในงานนิดนึง เห็นเลเยอร์คอสชุดเจ้าสาวใน Halloween Live ของแวมพ์ด้วย สวยมากกก (ไม่กล้าขอถ่ายรูปมา เขินอ่ะ)
 
นั่งเม้าท์มอย งอแง(หมายถึงเราที่ปวดท้อง งอแงเหมือนเด็กสามขวบ -"-)
 
ระหว่างนั้นคิที่คงจะเข้าไปก่อนก็โทรมาบอกว่า "แลกที่กันเถอะ ไมค์ป้าอยู่ข้างหน้าชั้น!" ด้วยเสียงเพ้อๆ
ตอนนั้นเราก็ยังขำๆ อยู่ เพราะคิเป็นเมนเคนจัง แต่ได้บัตรฝั่งป้า ในขณะที่เราเมนเทตจัง แต่ดันไปกดเอาบัตรฝั่งเคนจังซะงั้น
 
พอทุ่มกว่าๆ ก็เอาของพะรุงพะรังที่รับฝากไว้ และฝากเค้าเอามาให้อีกทีไปเก็บไว้ที่รถคุณเจร๊อายู (ผู้ซึ่งมีเรื่องให้แฉมากมายนักกับไลฟ์นี้ เอาไว้ทีหลังละกัน)
ไปเจอกับเกะแล้วก็สลายตัวกัน (เพราะคุณเจร๊เป็นเซเล็บ เลยไปนั่งบัตร "ชั้นสูง" ไม่มาคลุกคลีกับบัตร "ชั้นต่ำ" อย่างพวกเรา 555+)
 
ประมาณทุ่ม 45 ก็เข้าไปในอารีน่า
(จุดนี้คุณสตาฟฟ์ เจาะบัตรให้สวยมาก ขอบคุณค่ะ -- ว่าแต่ เราเอาบัตรไปไว้ที่ไหนแล้วเนี่ย!!!?)
 
 
พอไปถึงที่นั่ง เห็นเวที คำพูดของคิก็ลอยเข้ามาอีกครั้ง
"ไมค์ป้าอยู่ข้างหน้าชั้น"
 
กับอีกคำนึง "ผัง TTM หลอกหนูวววววววววว TTATT"
 
เวทีมันไม่ใช่แค่สี่เหลี่ยมธรรมดาๆ ค่ะ มันมีแคทวอล์คต่อออกมาทั้งสองข้างด้วย (นึกภาพออกมั้ยคะ? เป็นเวทีแบบมีทางเดินยื่นออกมาจากเวทีสี่เหลี่ยมปกติน่ะค่ะ ร่นแถว F1 ลงไปหน่อย สุดทางเดินแคทวอล์ค จะต่อออกมาถึงโซน SB กับ SN ประมาณ 4-5 ที่นั่ง)
ช็อคมากกกกกกกกกกกก คือก็จำได้แหละว่ามีแคทวอล์ค ตอนไปฮ่องกงนั่น ก็เห็นไฮด์กับเทตจังเดินออกไฟหาแฟนๆ อยู่
แต่ไม่คิดว่ามันจะ ใกล้ ขนาดนี้
ไม่ถึง 100 เมตร ตรงมุมเวที ไฟส่องมายังไมค์ที่ตั้งอยู่...
คือก็รู้ว่าปกติก็จะอยู่กันตรงเวทีหลักนั่นแหละ แต่ใครก็ตามถ้าเดินมาเวทีเล็กจะต้องมาหยุดตรงนี้...
 
ใกล้ไปแล้วว๊อยยยยย!! ไม่ได้เตรียมใจมาเพื่อจะได้เห็นใกล้ขนาดนี้ (ถ้านั่งตรง A1-6 ตอนนั้นคงช็อคตายไปเลย)
 
 
อาการปวดท้องที่ทรมาณกันมาตั้งแต่เช้า... หายสนิทเหมือนไม่เคยปวดท้องมาก่อนหน้านั้น (รักษาด้วยอาการช็อคสินะ?)
นั่งใจเต้นตึกตักๆ เม้าท์อะไรกันซักพัก แล้วไฟก็ดับลง เสียงกรี๊ดก็ดังกระหึ่ม แล้วโซนที่เรานั่งก็พร้อมใจกันลุก
 
 
 
คอนเสิร์ตเริ่มแล้ว!!
 
 
เซตลิสต์ต่างจากฮ่องกงนิดหน่อยค่ะ แต่เพลงเท่ากัน
 
HKG setlist BKK setlist
1.いばらの涙 1.いばらの涙
2.CHASE 2. CHASE 
3. GOOD LUCK MY WAY 3. GOOD LUCK MY WAY
hyde's MC hyde's MC
4. HONEY 4. HONEY
5. DRINK IT DOWN 5. DRINK IT DOWN
6.Revelation 6. Revelation
7.瞳の住人 7.瞳の住人
8.XXX 8. XXX
9.Forbidden Lover 9. fate
ken's solo 10. Forbidden Lover
10.MY HEART DRAWS A DREAM ken's solo
ken's mc 11. MY HEART DRAWS A DREAM
11.Seventh heaven ken's mc
12.Driver's high 12. Seventh Heaven
tetsuya's solo 13. Driver's High
13.Stay Away tetsuya's solo
14.READY STEADY GO 14. Stay Away
yukihiro's solo + encore 15. READY STEADY GO
15.あなた yukihiro's solo + encore
16.Winterfall 16. あなた
17.The fourth avenue cafe  17. Winter Fall
18.Link 18. Blurry Eyes
tetsuya's MC tetsuya's MC
19.虹 19.虹

เริ่มจาก いばらの涙 ทุกคนยังอุ่นเครื่องนิ่งๆ อยู่ แต่เทตจังโยกตัวงึกๆ ผงกหัวด้วย อธิบายไม่ถูก แต่น่ารักมากกกกกก
พอมาถึง CHASE เพลงที่ตอนแรกไม่ชอบเอาซะเลย แต่พอมาฟังในไลฟ์ กลับรู้สึกว่า มันเป็นเพลงที่เหมาะกับไลฟ์มาก เยี่ยมเลยน๊า~ ตะโกน "I'm chasing you" แข่งกัน จนหลอดลมจะแตก 555+
 
ต่อจาก GOOD LUCK MY WAY ก็เป็น MC ของไฮด์
 
"ซาหวัดดีคร่าบบบบบ พวกเรา L'Arc~en~Ciel" แค่ประโยคแรกแรกเสียงกรี๊ดก็ก็หึ่มไปทั้งฮอลล์แล้ว
"ขอยน้ามม่อย" ห๊ะ??? ขอน้ำหน่อย?
"คอยนามม่อยยยยย" อ๋อ! คอยนานมั้ย?
"คอยนามม่อยยยยย" นานนนน!!!
"พร้อมรู้ยางงงงง" โครตจะพร้อมเลยค่าาาาาาาาาา~
 
เป็นอันว่าไฮด์ผ่าน MC ไปแบบสวยๆ ไม่มีก้มดูโพยเลยนะ (แอบเขียนไว้ที่ข้อมือรึเปล่า?)
 
แล้วก็เป็นเพลง HONEY ที่จอสกรีนด้านหลังเป็นรูปผีเสื้อตัวใหญ่ รู้สึกประัทับใจมาก เหมือนกับจะพาไปบินอย่างนั้นแหละ
ช่วงแรกเล่นเพลงเร็วติดๆ กันแต่พอจบ Revelation ไฟก็ดับ ไฮด์กลับขึ้นเวทีมาพร้อมกับหมวก เทตจัง ไฮด์ และเคน นั่งเรียงกันอยู่หน้ากลองของยูกิฮิโระ แสงสาดส่องลงมาอาบร่าง แล้วก็เริ่มเพลง 瞳の住人 บรรยากาศที่เร่าร้อนกลับมาสงบลง
 
แต่แล้วก็กลับมาเร่าร้อนใหม่ด้วย XXX
พอพูดถึงเพลงนี้ จะว่าไปในไลฟ์ไฮด์แจกจ่ายจูบได้ "เยอะ" มาก ประหนึ่งเป็นเซลล์ขายจูบ ลดแลกแจกแถมปลิวว่อนไปทั่ว (ขอโทษนะ หมั่นไส้มากกกก แต่ เออ! ยอมรับก็ได้ว่าน่ารักมากกกกก) แล้วที่ชอบแอ๊บแบ๊วทำปากเป็ด(?) นั่นก็น่ารักตายไปเลย ในไลฟ์ มีแต่เสียงตะโดน ไฮโดะ จนทนไม่ได้ต้องตะโกนเทตจัง เคนจัง ยุกกี้แข่งบ้าง 555+
 
พออินโทรเพลง fate ขึ้น เราก็อึ้งไปเลย! ความรู้สึกเต็มเปี่ยมท่วมท้น (สำนวนช่างน้ำเน่า)
 
何が愛なのか 何が嘘なのか 解からない―ただ 君だけが恋しい
(อะไรคือรัก อะไรคือลวง ฉันไม่รู้หรอก - รู้เพียงว่าฉันปรารถนาเพียงเธอเท่านั้น)
 
ตอนนั้นแหละที่ร้องไห้! บันไซ! ร้องไห้แล้วว๊อย ในที่สุดก็มีประสบการณ์ร้องไห้ในคอนแล้ว!!!!! มันช่างเป็นเพลงที่เหมาะกับอารมณ์บัดนั้นเหลือเกิน
คือแบบว่า กับลาร์คน่ะนะ นั่นแหละ! เป็นวงที่เข้าใจยากน่ะ! ถึงจะไม่ค่อยแคร์แฟนเพลงเท่าไหร่ อารมณ์เสียก็แต่งเพลงด่ามั่งล่ะ(หมายถึงด่ารวมๆ น่ะนะ) แต่อยู่ดีๆ ก็จะทำตัวใจดีขึ้นมา ก็พูดภาษาไทยกลางรายการญี่ปุ่นซะดื้อๆ อย่างนั้นล่ะ บางทีร้องเพลงอยู่ความรู้สึกก็ส่งถึงว่าร้องเพลงให้แฟนเพลงซะอย่างนั้น
อยู่ๆ ก็แยกกันไปทำโซโล ให้ตุ๊มๆ ต่อมๆ ว่าจะแยกวงไหม แล้วอยู่ดีๆ ก็กลับมารวมวง จะเอายังไง? จะเอายังไง? ไม่เข้าใจเลย! แล้วก็ฉุดกระชากลากถูกันมาจน 20 ปี
แฟนเกิร์ลอย่างอิฉันก็เลยแบบนั้นล่ะค่ะ "ไม่รู้แล้ว(โว้ยยย) เออ! เอาเป็นว่าฉํนรักลุงๆ ก็แล้วกัน ส่วนพวกลุงอ่ะจะเอาไงก็เอา"
 
แล้วก็มาถึง Forbidden lovers เพลงนี้มีหน้าไฮด์บนจอด้านหลังเวทีด้วย สวยงามอลังการ! พอจบเพลงน้ำตาก็ซึมออกมา ไม่ใช่ของเรานะ ของไฮด์น่ะ! แหม สมกับที่เคยเป็นพระเอกหนังถึงสองเรื่องด้วยกัน
 
แล้วก็มาเป็นโซโลของเคนจัง จอด้านหลังฉายภาพท้องฟ้ายามกลางคืนที่มีเมฆครึ้มล่องลอย จากนั้นด้วยเสียงกีตาร์โซโลพระจันทร์กลมโตดวงใหญ่ก็ค่อยๆ โผล่ขึ้นมา...
แล้วก็เป็น MY HEART DRAW A DREAM พอถึงท่อน OUR HEARTS DRAW THE DREAM แฟนๆ ก็ช่วยร้อง 夢を描くよ ตอนนั้นเราซึ้งมากเลยนะ
 
เคยเป็นไหมคะ? มีความฝันอะไรสักอย่างหนึ่ง เป็นความฝันเล็กๆ ก็ได้ และตอนนี้มีคนยืนอยู่ข้างๆ แบ่งปันความฝันและร่วมมือกันทำให้เป็นจริงขึ้นมาทีละเล็ก ทีละน้อย
 
อาจจะไม่ใช่แค่เรื่องที่คนอื่นอาจจะเห็นว่าดูไม่เป็นเรื่องอย่างการดูคอนเสิร์ต เป็นความฝันอะไรก็ได้น่ะค่ะ มีสักอย่างไหมคะ?
ความรู้สึกที่ว่ามันเป็นจริงแล้ว แถมยังมีคนยืนอยู่ข้างๆ เนี่ย เป็นความสุขที่ยิ่งใหญ่นะ และมันสร้างพลังให้กับเราได้
 
อาจจะฟังดูเว่อร์ๆ แต่ลองค้นหาความฝันดูนะคะ ชีวิตจะมีความหมายขึ้นเยอะค่ะ
 
มาที่ MC ของ เคนจังบ้าง
คนนี้พร้อบเยอะมากกกกก ทั้งถุงทั้งโพย ถือกันมาจะๆ น่าร๊ากกกกกกกกกก
 
"ซาหวัดดีคราบบบบบ" กรี๊ดดดดด สวัสดีค๊าาาาาาา
"Yesterday ผมซื้อช้าปมาขับ" ห๊า? ซื้อช้างมาขับ?????
"ผมไปกิน..!@#$%...ที่ทะนิยะ" ไปทำอาร๊ายยยยยย?? "บาาาา บี คิววววว" อ๋ออออว์
"พูหญิงซวยสวยเยอะมาก น่ารักมากขรั่บ ผมไปชชชชชีลมมาขรับ ผมชอบมากขรับ" ฮิ้ว~~~
"ไปซื้อ พุเรเซนโตะ ให้ ยูกิฮิโระ ขรับ ผมคิดว่าน่าจะชอบ"
 
กล้องส่องไปทางยุกกี้ที่เอามือชี้ๆ ตัวเอง แล้วก็ยิ้มกว้างมากกกกกกกกกก ดูคอนมา 2 วัน เพิ่งได้เห็นยุกกี้ยิ้ม *สลบ*
ยุกกี้แต่งตัวน่ารักมาก ใส่เสื้อยืดธรรมดากับกางเกงขาสั้น กางเกงขาสั้นนะเออ! ได้เห็นขาอ่อน(?)ของพี่กี้ ดิชั้นกำไรมากค่าาาาาาาาาา
 
ของขวัญชิ้นแรกเป็นเสื้อสกรีน
I ♥
THAILAND
BECAUSE SOMEONE IN
THAILAND
♥ ME
 
ของขวัญชิ้นที่สองเป็น ฉาบ! อ้อ ไอ้ ผมไปซื้อช้าปมาขับ คือ ผมไปซื้อฉาบมาครับ ล่ะสินะ
 
แล้วก็เป็นเพลงสวรรค์ชั้น 7 ที่สุดแสนจะเซอร์ไพรส์
เซอร์ไพรส์ที่ 1 : เคนจังกระโดดตอนเสียง "ปัง!" ทำเอาลืมตกใจเสียง แต่ไปตกใจที่กระโดดมากกว่า เหวยยยย เคนจังโดด! น่ารักมากกกกกกกกก ที่ฮ่องกงนิ่งมาก ไม่คิดว่าจะกระโดด
เซอรืไพรส์ที่ 2 : เฮ้ย!!! เคนจังเดินมาทางนี้แล้ว กำลังขึ้นแคทวอล์คเดินมาทางนี้ เฮ่ย! เดินมาแล้วๆๆๆๆๆ เดินมาถึงเวทีเล็กข้างแคทวอล์ค เคนจังดีดกีตาร์แล้วก็แดนซ์ๆ ชี้ไม้ชี้มือให้คนดูร่วมเอนจอยด้วย แล้วก็กระโดดดึ๋งๆๆๆ
 
เคนจังงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง น่ารักตายไปเลยค่า TTATT
 
เมนเทตจัง แต่เคนจังไดสึกิ๊ค่า~~~ (ขอยืมมุขเกะมาใช้)
 
เหมือนกลัวจะน้อยหน้าหรืออย่างไรไม่ทราบ พอ Driver's High เทตจังเดินมาฝั่ง SN หมุนตัวชิ้งๆ น่ารักจนสติแตกไปแล้ว ไฮด์ก็เดินตามมาค่า *เหล่าสาววายกรี๊ดอย่างดีใจ*
ไฮด์เริ่มเกาะไหล่เทตจัง *เสียงกรี๊ดดีใจเริ่มกลายเป็นเสียงกรี๊ดจิตหลุด*
ไฮด์เอียงหน้าไปมองแล้วส่งไมค์ให้เทตจังร้องคอรัส "FLASH!" "YEAH!" *สาววายสติแตกเริ่มจิกทึ้งผมรัวๆ*
แล้วไฮด์ที่ไม่ได้รู้สึกเลยว่าทำอะไรกับใครลงไปแล้วบ้างก็ไปลั้นลาแกล้งแตะมือแฟนเกิร์ลแถวหน้า
 
แกว๊ซซซซซ ผิดดดดดดด!!! นี่มันไม่มีได้มีใน Live Viewing นี่! ที่ฮ่องกงก็ไม่มี! ไม่ได้เตรียมใจมาดูว ฆ่าหนูวเถอะ!
*ลงไปตายด้วยความฟิน แล้วฟื้นร่างจากกองขี้เถ้ากลายเป็นสาววายเลเวลอัพ*
 
หลังจากนั้นก็จำอะไรไม่ค่อยได้ จำได้ว่ามีเซอร์วิส "แบบนี้" อีกรอบ (คราวนี้ไฮด์กอดคอเรยทีเดียว) แต่จำไม่ได้ว่าเพลงอะไร?
 
ขอข้ามมาที่ MC ของเทตจัง ที่อยู่คั่นเพลง Blurry Eyes
เป็น MC ที่ลุ้นที่สุด เพราะรู้อยู่แล้วว่าเทตจังจะพูดอะไร แต่คราวนี้พูดเป็นภาษาไทยนะ แล้วภาษาไทยน่ะ ถ้าพูดผิด มันจะกลายเป็น dirty joke ทันที =.,= ปุฮิง~ *ใจสั่น*
 
"ย้ากกินกะล่วยพ้มม๊ายยยยย"
 
แหกกกกกกกก เสียง "กะ" ชัดมากกกก ขอบคุณใครก็ตามที่สอนคำนี้ให้เทตจัง TTATT
 
"วัชโชอี๊~~~~~~~~~~~~~~~~~~"
 
ระหว่างนั้น ไฮด์ก็มานั่งแดรกซีนพักรออยู่ที่เวทีเล็กหน้าโซน SN อีกแล้ว หันมาโบกมือลั้๊นลาให้แฟนๆ ที่เรียกไฮโดะๆ นิดหน่อย (โอ้ววว แยกตาไม่ถูก ไม่รู้จะมองใครดี)
 
จบ Blurry Eyes ก็มีไฮด์ MC สั้นๆ อีกนิดหน่อย ประมาณว่า สนุกมากๆ หรือ สนุกมากมั้ย? นี่ล่ะ แล้วก็เพลงสุดท้าย 虹 สายรุ้งที่เราอยากเห็นมาตลอดก็พากอยู่บนจอหลังเวที
 
เพลงจบ ไฮด์ ก็พูดประมาณ "แล้วเจอกันครับ"
ยะ...อย่าหลอกหนูนะ! อีกสิบปีหนูก็จะเจอ แต่อย่าหลอกหนูนะ!!
แล้วก็ "รอมา 13 ปีสินะ"(ภาษาญี่ปุ่น)
ตอนนั้นฟังไม่ออก ฟังไม่ทันด้วย ได้ยินแค่ จูซังเนน อะไรซักอย่าง พอเกะหันมาบอกเท่านั้นแหละ โฮกกกกกก... เห็นหลายคนร้องไห้ด้วย
 
ก็ใช่น่ะสิ รอมา 13 ปีน่ะสิ! (เขียนมาถึงตรงนี้อยู่ๆ ก็อยากร้องไห้ขึ้นมา)
ตอนนี้แค่ลุงรู้ว่ามีคนเคยรออยู่ (และเดี๋ยวก็จะต้องรอต่อไปอีก) แค่รู้ก็พอใจละ ขอแค่รับรู้และตระหนักถึงมันก็พอละ
 
เทตจังก็เอากล้วยมาแจกทั้งตะกร้า โยนไปให้ชั้นสาม กับโซนยืนด้านหลังๆ ด้วย ใจดีมาก แล้วก็เอาปืนมุคิมโปะคุงฝังเพชรมาฉีดน้ำเล่น ยิ้มร่าเริงเห็นฟันกระต่าย
"แล้วเจอกันครับ"
"มะตะเน๊ะ"

แล้วก็ไหว้อย่างสวยงามแล้วลงจากเวที
 
... ต่อให้เห็นฟันกระต่ายแล้วจี๊ดใจกี่ครั้งหนูก็จะไปเจอค่ะปร้าขาาาาาาาา TTATT
*แฟนเกิร์ลสติหลุดไปชั้นสตราโทสเฟียร์*
 
คอนเสิร์ตที่ไทยเป็นคอนที่ประทับใจมาก กล้าพูดว่าประทับใจที่สุดในชีวิตด้วย ถ้าลุงๆ ประทับใจเหมือนกันก็จะดีใจมากค่ะ
ขอบคุณที่ยังมีชีวิตอยู่ ขอบคุณที่มีคนอยู่เคียงข้าง
ขอบคุณที่ช่วยเติมเต็มความฝันอีกอย่างให้เป็นจริงค่ะ
 
หลังจากนี้ก็จะก้าวหน้าต่อไปเรื่อยๆ อีก จะเติบโตขึ้นเรื่อยๆ
ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาที่ผ่านมา และจากนี้ไปก็ขอฝากตัวด้วยนะคะ