(เรียกว่าเป็น ภาค 2 ของบล็อคนี้เลยก็ได้
http://19rocks.exteen.com/20120307/fangirls-l-arc-en-ciel
 
บล็อคนี้จะเป็นไลฟ์รีพอร์ต เวอร์ชั่นประเทศไทยค่ะ
ไม่สิ มันไม่ควรเรียกว่าไลฟ์รีพอร์ต มันควรเรียกว่า "บันทึกความทรงจำอันดุเดือดเลือดพล่านและเวิ่นเว้อ ของวันที่ 7 เดือน 1 และวันที่ 7 เดือน 3"
 
คำเตือน : เป็นเอนทรีที่ยาวมากๆ แต่อยากจะเขียนให้จบในเอนทรีเดียวก็เลย พยายามยัดมันลงไปทั้งหมดนี่แหละ ไม่มีรูปด้วย เพราะ...ไม่มี นั่นแหละ
 
ไม่รู้จะเริ่มรีพอร์ตยังไงกับไลฟ์นี้
 
เอาเป็นว่าขอเริ่มตั้งแต่เห็นชื่อ Bangkok ตอนประกาศเวิร์ลทัวร์เลยละกันค่ะ (ตอนนั้นยังเป็น World Circuit 2012 อยู่เลย)
 
ความรู้สึกแรกตอนเห็นชื่อบางกอกคือ "เฮ้ย! จริงๆเหรอ?"
ถึงกับแคปหน้าจอโทรศัพท์มือถือ หน้าจอคอมฯ ฯลฯ มาเก็บไว้เป็นหนักฐาน
คือแบบว่ามีชื่อบางกอกแล้วนะ จะมาปลดหนูกลางอากาศไม่ได้นะ อย่ามาทำให้ดีใจเก้อนะลุง
 
ครึ่งหนึ่งก็ดีใจ อีกครึ่งหนึ่งก็หวาดระแวงมาก
 
"เฮ้ย นี่ประเทศไทยนะ? ประเทศไทยนะคะ ประเทศที่ปร้าขา(เทตจัง) เคยมาแล้วสะดุดหกล้มที่สนามบินดอนเมืองอ่ะ ประเทศไทยนั่นนะ ไม่ได้จำ Thailand สลับกับ Taiwan ใช่มั้ยคะ?"
ตุ๊มๆ ต่อมๆ อยู่อย่างนี้จนกระทั่งเว็บออฟฟิเชียลประกาศวันคอน เว็บ TTM ประกาศวันเปิดจองบัตร
 
อาห์ มันจัดคอนที่ไทยแน่แล้ว~~ *น้ำตาแฟนเกิร์ลไหลพรากไปหนึ่งยก*
 
(ลุงๆ หล่อเลี้ยงแฟนเกิร์ลคนนี้มาให้เป็นโรคจิตหวาดระแวงนะคะ
จุดนี้ขอมอบความดี(?)ให้กับลูกกวาดและไม้เรียวของลุงๆ ตลอด 13 ปีที่ผ่านมา)
 
แพนิคมาก.. ต้องลางานไปแคมปิ้งพรีบัตรไหม?
ไม่มีแค้มป์เรอะ?
ต้องจองผ่านเว็บ?
เว็บที่เขาลือๆ กันว่าล่มแน่อ่ะนะ?
แล้วเน็ตประเทศไทยจะแรงสู้เนตแฟนต่างชาติได้มั้ยอ่ะ?
 
โอ๊ย ดราม่าสารพัด (บอกแล้วว่าแฟนเกิร์ลแพนิค)
 
มาถึงก่อนวัน pre-sale บัตร Jan 6, 2012 ตื่นเต้นตั้งแต่เช้า เตรียมชาร์จแบตฯ โน๊ตบุ๊ค โทรศัพท์มือถือ ก๊อปข้อมูลส่วนตัว เลขบัตรเครดิท ฯลฯ ใส่ไว้ใน notepad
 
อาจจะดูแพนิคมากไป แต่เนื่องจากมีประวัติกรอกข้อมูลในเว็บจองตั๋วของฮ่องกงพลาดจนบัตรเครดิท(ของคนอื่นอีกต่างหาก) ถูกล็อคมาแล้ว เลยต้องเตรียมพร้อมรับความเสี่ยง (และบททดสอบศรัทธา?) ทุกๆ อย่างค่ะ
 
เที่ยงคืน 7 นาทีของวันที่ 7 อีเมล์ยืนยันจากเว็บ TTM ก็เข้ามาอยู่ใน inbox ของเราแบบชิลล์ๆ โฮะๆๆๆ *ป้องปากหัวเราะแบบชิราโทริ เรโกะ* (โค่ดจะบ่งชี้อายุ ="=)
 
ณ จุดนี้ต้องยกความดีให้กับสตาฟฟ์ขอขอบคุณทีมงาน TTM เจ้าหน้าที่ระบบและสตาฟฟ์ call center  ฯลฯ ที่ช่วยดูและระบบให้การจองบัตรเป็นไปได้อย่างราบรื่นค่ะ ขอบคุณมากค่ะ
 
 
 
(ตัดฉากมา ณ วันคอนฯ)
 
 
ตื่นเช้าขึ้นมาแบบ.......... ตื่นเต้นมาก!!!
จริงๆ มันตื่นเต้นตั้งแต่วันก่อนคอนฯ แล้วล่ะ เรากลับมาจากฮ่องกงวันอาทิตย์ วันจันทร์ปุ๊บก็ไปทำงาน ไปแบบอะเลิร์ทๆ วันอังคารเริ่มกระสับกระส่าย บอกไม่ถูก คือแบบว่า พรุ่งนี้แล้วน่ะ พรุ่งนี้จะได้ดูลาร์ค
 
ประหนึ่งไม่เคยได้ดูมาก่อน  นี่จะเป็นครั้งแรกกับคอนลาร์ค? เหมือนกับว่าไม่ได้ไปดูที่ฮ่องกง
 
อาจเพราะเป็นพวกความรู้สึกช้า(?) ความเครียดและตื่นเต้นเลยมารุมเอาเช้าวันคอนนี่แหละ ไม่สามารถลุกขึ้นมาได้ เครียด ปวดกระเพาะมาก
ร่างกายเกเรแบบว่า ไม่อยากไปๆๆๆ นี่มันเป็นความฝัน มันไม่ใช่ความจริง ในขณะที่ใจสั่นอย่างรุนแรง
 
ตายแน่แล้ว TT_________TT
 
ปกติดี(มากด้วย) มาตั้งหลายวัน แล้วจะมาตกมาตายเอาตอนนี้เรอะ! ไม่ใช่การ์ตูนนะเฟ้ย!
ก็ติดตามสถานการ์ทางทวิตเตอร์กับเฟซบุ๊คไปเรื่อยๆ (นอนแล้วเช็คด้วยโทรศัพท์เอา...ก็ยังไม่วายเนอะ) ทั้งๆ ที่ยังนอนอยู่อย่างนั้นแหละ คิดว่าเดี๋ยวสักพักคงหายน่า...
 
ปรากฏว่า บ่ายโมงก็แล้ว บ่ายสองก็แล้ว บ่ายสามก็ยังไม่ดีขึ้น
เลยกัดฟันลุกขึ้นมาจัดการตัวเองให้พร้อมทั้งๆ ที่ยังปวดกระเพาะอยู่นั่นแหละ
 
(นี่จะทดสอบศรัทธากันถึงวันสุดท้ายเลยใช่ป้ะะะะะะะ?)
 
ประมาณ 5 โมงเย็น ในที่สุดก็ลากสังขารไปถึงอิมแพ็คจนได้
 
ลงจากรถแทกซี่ (แน่นอนว่าสีชมพู) ปุ๊บ ก็เจอสตาฟฟ์หน้าเหมือนลุงมาสะ (Oishi Masahiro-san) ใส่เสื้อ L'Arcrew ถือกล้องเก็บบรรยากาศรอบๆ
 
ใจเต้นมาก นี่มันคือคอนฯ ลาร์คจริงๆ คอนลาร์คในประเทศไทย!!!!!! *เป็นลม*
 
ไปถึงก็โทรหาเหล่าสมาชิกที่มาถึงก่อนตั้งนานแล้ว เจอกับคิระที่ช่วยรับฝากซื้อทัวร์กู๊ดส์ให้เพราะเราไปเองไม่ไหว (แถมไม่ใช่ของเราเองอีกต่างหาก รับฝากคนอื่นเค้ามาอีกที = =) ขอบคุณมากน๊า~ *ซาบซึ้ง*
 
เดินๆ ในงานนิดนึง เห็นเลเยอร์คอสชุดเจ้าสาวใน Halloween Live ของแวมพ์ด้วย สวยมากกก (ไม่กล้าขอถ่ายรูปมา เขินอ่ะ)
 
นั่งเม้าท์มอย งอแง(หมายถึงเราที่ปวดท้อง งอแงเหมือนเด็กสามขวบ -"-)
 
ระหว่างนั้นคิที่คงจะเข้าไปก่อนก็โทรมาบอกว่า "แลกที่กันเถอะ ไมค์ป้าอยู่ข้างหน้าชั้น!" ด้วยเสียงเพ้อๆ
ตอนนั้นเราก็ยังขำๆ อยู่ เพราะคิเป็นเมนเคนจัง แต่ได้บัตรฝั่งป้า ในขณะที่เราเมนเทตจัง แต่ดันไปกดเอาบัตรฝั่งเคนจังซะงั้น
 
พอทุ่มกว่าๆ ก็เอาของพะรุงพะรัง