一人一心

เอาไฟล์มาลงแล้วเจ๊งๆ ไงไม่รู้ เลยเอาคลิปมาลงแทน ดีใจจัง มีซากุด้วย หล่อสาดมาดแมนแฮนซั่มเหอะ ♥

Taste of Love
lyric : hyde / music : ken
translation : "พวกเรา"

その美しく細くしなやかな指
やさしく滑らかな動きはまるで蝶のよう

นิ้วเรียวยาวที่สวยงาม บิดโค้งเคลื่อนไหวนุ่มนวล พลิ้วไหว ราวกับเป็นผีเสื้อ

たとえばあなたの目が見えなくなれば
私が目となり一生そばに居られるのに

หากเพียงแต่ดวงตาของเธอไม่อาจมองเห็น
ฉันจะได้เป็นดวงตาที่คอยอยู่เคียงข้างเธอทั้งชีวิต

You treat me like a dog

その匂いにはせつなく郷愁を呼び起こし…
ああ蛇を想わすその肌に触れて

กลิ่นเหล่านั้นนำพาความหลังที่เจ็บปวดมาให้หวนคิดถึง
อา... ผิวที่ถูกสัมผัสนั้นรู้สึกราวกับงูเลื้อยรัด

あなたの罪なら私が罰を受けよう
誰かを殺めてほしければ殺めよう

หากเป็นบาปของเธอ ฉันจะเป็นคนรับโทษทัณฑ์นั้นไว้เอง
หากต้องการสังหารใคร ฉันจะสังหารมันผู้นั้นเพื่อเธอ

You treat me like a dog

悲しみより深く全ての命より強く
愛している
その肌を感じ眠れたならどんなに…どんなに

ฉันรักเธอ...
รักลึกล้ำยิ่งกว่าความเศร้า แข็งแกร่งยิ่งกว่าชีวิตทั้งชีวิต
จะเป็นเช่นไรหนอ จะเป็นเช่นไร  หากได้หลับไปพร้อมกับรับรู้ถึงผิวกายที่สัมผัส

あなたの罪なら私が罰を受けよう
誰かを殺めてほしければ殺めよう
あなたがもしもナイフを刺し出せば
私は惜し気なく血を流すだろう

หากแม้นเป็นบาปของเธอ ฉันเองจะรับโทษทัณฑ์นั้นเอาไว้
หากต้องการสังหารใคร ฉันจะลงมือสังหารเพื่อเธอ
ถ้าเพียงแต่เธอปักมีดลงมา
แม้ต้องหลั่งเลือด ฉันก็ไม่เสียใจแล้ว

You treat me like a dog

悲しみより深く全ての命より強く
愛している
その肌を感じ眠れたならどんなに…どんなに

มันลึกล้ำยิ่งกว่าความเสียใจ เข้มแข็งยิ่งกว่าพลังชีวิต
รักเธอ...
จะเป็นอย่างไรนะ หากได้หลับไปพร้อมๆ กับรู้สึกถึงผิวกายที่ได้สัมผัส

悲しみより深く全ての命より強く
愛している
その肌を感じ眠れたならどんなに…どんなに

ฉันรักเธอ...
รักลึกล้ำยิ่งกว่าความเศร้า แข็งแกร่งยิ่งกว่าชีวิตทั้งหมดทั้งมวล
จะเป็นเช่นไรหนอ จะเป็นเช่นไร  หากได้หลับไปพร้อมกับที่รับรู้ถึงผิวกายที่สัมผัส

----------------------------------------

 เป็นครั้งแรกที่เราได้แปลเพลงในอัลบั้ม DUNE
ถ้าจะให้พูดตามตรงแล้วก็คิดว่าค่อนข้างเรียบง่ายกว่าอัลบั้มหลังๆ แต่ "เรียบง่าย" ไม่ได้หมายความว่า "ง่าย" นะ มันคนละเรื่องกัน...

ที่จริงแล้วอยากจะพูดถึงเนื้อเพลงเหมือนกัน แต่ว่าเราตั้งใจไว้ว่าวันนี้จะพูดภึงแต่เรื่องดีๆ เพราะงั้นก็จะเก็บมันไว้ในใจก็แล้วกัน
ก็เอาเป็นว่าตามที่แปลออกมานั่นล่ะนะ

ที่จริงแล้วความตั้งใจแรกเลยคืออยากจะแปล History ของลาร์คตั้งแต่ปี 1991 จนถึงปี 1999 แต่มันเป็นโปรเจคท์ที่ต้องใช้เวลามากเกินไปสำหรับเวลาที่เหลืออยู่
เศร้าจังเลยน๊า~ ทั้งๆ ที่ออกจะเป็นเรื่องที่น่าสนใจแท้ๆ

อันนี้ยกมาจาก The L'Arc~en~Cyclopedia ทั้งหมดเลยนะเจ้าคะ (มีวงเล็บเติมแต่งบ้างอะไรบ้าง) รวมถึงคันจิข้างบนด้วย

ผิดพลาดหรือถูกต้องโดนใจประการใดขอยกให้เว็บต้นฉบับทั้งหมด (ไม่รับผิดชอบนั่นเอง ฮา~)

--------------------------------------------------------

เค้าบอกว่า (ก็เรื่องเก่าเล่าใหม่น่ะนะ...)
เรื่องมันเริ่มต้นจาก อนาคตมือเบสของวงลาร์คนั้นสนิทสนมกับอนาคตมือกีตาร์มานานนม ตอนเรียน ม.ปลายก็ตั้งวงที่ชื่อบิสตันเวลด้วยกันอีกต่างหาก
แต่พอจบม.ปลายแล้ว เคนจังก็เห็นทางสว่างไล่ตามความฝันที่จะเป็นสถาปนิกด้วยการไปเรียนมหาวิทยาลัย ทิ้งเทตจัง(เค้าเขียนมายังงี้จริงๆ)ให้จมอยู่กับความหลงไหลคลั่งไคล้ดนตรีที่เคนจังเอาเชื้อมาปล่อยไว้ (สรุปไม่รู้ใครกันแน่ที่ผิด) เทตจังก็ได้แต่ไปดูไลฟ์วงใต้ดิน แต่ก็ยังไม่มีวงเป็นของตัวเอง

จุดพลิกผันมาถึงเมื่อมีเพื่อนนักดนตรีแนะนำฮิโระให้รู้จัก ฮิโระวังนี่เคยอยู่ในวงชื่อ เฟิร์สบลัด กับ ดี-เวลเกอร์มาก่อน แต่วงยุบไปแล้ว เทตจังก็เลยชวนฮิโระให้มาเป็นกีตาร์ให้วง(ที่ทั้งวงมีสมาชิกคนเดียว) ฮิโระเองก็(ตกหลุม)ตอบตกลง

ช่วงนั้นวงที่ชื่อคิดดี้บอมบ์ก็มีปัญหาสมาชิกย้ายออก จนเหลือแค่มือกีตาร์ ฮิเดโตะ ทาคาราอิ กับมือกลองเปโระ สองคนนั้นก็วิ่งวุ่นหาสมาชิกใหม่จนตั้งวง เจลซาเรมส์ ร็อด ขึ้นมาได้ แต่โชคร้ายที่หานักร้องนำไม่ได้ ดังนั้นตำแหน่งนักร้องนำก็เลยถูกยัดเยียดให้กับฮิเดโตะ ซึ่งในตอนนั้นก็เริ่มใช้ชื่อไฮด์ในวงการ

เทตจังเองก็ยังวนๆ เวียนๆ อยู่กับการหาสมาชิกให้วงที่ไม่มีชื่อซะทีของตัวเอง จนมาเจอกับเจลซาเรมส์ ร็อดเข้าให้แล้วก็ตระหนักว่า "ถ้าไม่ได้ไอ้พวกนี้มาอยู่ฝ่ายเดียวกันละก็ วันหน้ามันต้องมาเป็นศัตรูของชั้นแน่ๆ"
โดยเพราะอย่างยิ่ง เสียงนักร้องนำช่าง "ดึงดูด" เขาเสียเหลือเกิน จนอยากจับมาเป็นนักร้องนำของวงตัวเองให้รู้แล้วรู้รอด

พอถึงเดือยน 3 ปี 91 เทตจังก็ค่อยๆ ทำความรู้จักกับไฮด์และเปโระ (ไม่เลือกวิธีการ) ถึงตอนนั้นก็ตั้งชื่อวง L'Arc~en~Ciel ได้แล้ว (ไปเอามาจากหนังเรื่องหนึ่ง)
ในที่สุด วันที่ 3 เดือน 7 ปี 91 (ประมาณ 4 เดือนเท่านั้นเอง!) หรือไม่ก็ วันที่ 7 เดือน 3 ปี 91 (ยิ่งแย่ใหญ่ กลายเป็นไม่กี่วันแค่นั้น) เจลซาเรมส์ ร็อด ก็เล่นลาสไลฟ์ที่บาฮามะ แล้วหลังจากนั้นไฮด์กับเปโระก็กลายมาเป็นสมาชิกในวง L'Arc~en~Ciel อย่างเต็มตัว และเทตจังก็มีสมาชิกครบพร้อมเดบิวท์วง L'Arc~en~Ciel ให้โลกได้รู้จักแล้ว!

(อ้อ...นี่คือที่มาของประโยค "แค่มีไฮด์ กับผม... สินะ)

วันที่ 30 พฤษภาคม ปี 91 ลาร์คก็ได้เล่นไลฟ์ครั้งแรกที่ร็อคเก็ต นัมบะ ซึ่งเพลงที่เล่นก็คัฟเวอร์เค้ามาบ้าง เอาเพลงเก่าของเจลฯมาหากินบ้าง และเพลงของตัวเอง เช่น Kioku no kakera (ตอนแรกนั้นชื่อ HELL) Tsuioku no joukei (ตอนนั้นชื่อ Call to mind) Be destined (ต่างจากในอัลบั้ม DUNE) และ Shutting from the sky ที่เดิมถูกเรียกว่า Claustrophobia
พอปลายปี 91 ก็ได้เล่นวันแมน แล้วก็เริ่มคิดถึงเรื่องออกอัลบั้ม เริ่มทำเดโม บลาๆๆ

---

(จบปี 91 แล้ว เคนจังยังไม่ได้โผล่ออกมาอีกเลย โถๆ)


ยาวจัง = =" เมื่อยมือละล่ะ "ถ้าเป็นไปได้ก็อยากแปลต่อ" นะเนี่ย