一人一心

ตอนนี้กำลังอ่านเรื่องนี้อยู่ค่ะ

ยื้มมาจากเกะ (ขอบคุณมากกก แล้วก็ขอโทษนะที่เจ้าแห่งรัตติกาลของเธอถูกยืมต่อไป T_____T)

รู้สึกว่าตัวเองสนุกกับการอ่านนิยายไทยๆ มากขึ้น เรื่องนี้ตอนแรกไปอ่านรีวีวแล้วก็บอกว่าอะไรทำนอง "ความงดงามของภาษา"

แต่ว่าตัวเราก็ชินกับภาษาแบบนี้ภายใต้ชื่อ "ลักษณวดี" น่ะนะ เลยไม่คิดว่าอ่านยาก หรืองดงามเป็นพิเศษ (ยังไงก็ชอบ "มหารานี" มากกว่านี่นา)

แต่ที่ยากของเรื่องนี้คือ คุณพระเอกแกเป็นพญานาค (ไม่สิ อันที่จริงตำแหน่งสูงกว่านั้นอีก แต่ว่า...จำไม่ได้น่ะนะ) สรุปว่าเป็นพญานาค แล้วก็มีบริวารเป็นนาคทั้งหลาย (แอบเอามาคอยเฝ้าเป็นสตอล์กเกอร์ของนางเอก) เพราะงั้น... ในเรื่องนี้จะพูดถึงนาคๆ งูๆ บ่อยมากกก

คือว่า เอาเข้าจริงก็ค่อนข้างกลัวอ่ะนะ = =" (แต่ไม่มากหรอก นิดหน่อยๆ)

เมื่อคืนนี้อ่านไปพักนึงแล้ว พอง่วงขึ้นมาก็นึกขึ้นมาได้ว่า งูเยอะขนาดนี้จะเก็บเอาไปฝันไหมวะ?

แล้วก็นึกขึ้นมาอีกว่า ฝันถึงงู=เนื้อคู่ อ่ะดิ่?
(ต้องมานั่งนึกอีกว่า แล้ว "เนื้อคู่" ที่ว่านั้นหมายถึงอะไร? เป็นคำที่กำกวมมากเลยนะ)

ก็ขำๆ อ่ะนะ แต่ส่วนใหญ่ถ้าเราฝันถึงงูจะคิดว่าเป็นลางถึงศัตรู หรือการทรยศหักหลังมากกว่า

ค่อนข้างจะเป็นความเชื่องมงายเนอะ?

คือตัวเราเองไม่ได้เชื่อเรื่องนี้ หรือไม่ได้ไม่เชื่อเป็นพิเศษ เพราะปกติฝันแล้วก็จะลืมซะมาก นอกจากจะติดตาหรือหลอนจริงๆ อ่ะนะ

ไม่ได้เป็นแบบที่เขาเรียกกันว่า 'คนมีเซนส์' หรืออะไรทำนองนี้ด้วย

ดังนั้น ก็เลยยังสรุปไม่ได้ต่อไปว่าจริงหรือไม่จริง

แต่ปัญหาเฉพาะหน้าตอนนี้น่ะ...

เมื่อไหร่งูจะน้อยลงอ่ะ จะไม่ไหวแล้วนะ มันน่ากลัวเกินไป นี่ไม่ใช่นิยายสยองขวัญไม่ใช่เหรอ?????