一人一心

ปกติไม่ได้เป็นคนชอบทำงานอยู่แล้ว

ไม่ได้เป็นคนขยัน 

ปลายสัปดาห์ที่ผ่านมาจนถึงวันนี้ รู้สึกมีความสุขมาก เพราะทำงานเสร็จเร็ว ก็เลยว่างในทางทฤษฎี

ว่างในทางทฤษฎีคือไม่มีงานทำ แต่ก็ต้องคอยรับโทรศัพท์

(ซึ่งเป็นกิจกรรมที่เราต่อต้านมาโดยตลอด
โดยเฉพาะที่ต้องพูดว่า "สวัสดีค่ะ xxx (ชื่อแผนก)ค่ะ xxx (ชื่อคน) รับสายค่ะ"

="= เอาเงินเดือนคอลเซนเตอร์มาให้กรูด้วยสิคะสาดดด ♥)

วันนี้ก็เอาอีกแล้ว โทรศัพท์โรคจิต (โทรศัพท์โรคจิต = โทรศัพท์ที่รับแล้วอยากปาทิ้ง)

psycho : สวัสดีครับ พี่ xxx (หัวหน้า) อยู่ไหม
victim : ไม่อยู่ค่ะ ไปอบรมนอกสถานที่

psycho :  งั้นไม่เป็นไร ยังไงพี่เค้าต้องให้น้องปาล์มทำอยู่ดี
victim : (อ้อ sou แต่กรูไม่ทำก็ได้ค่ะแสรดดดด)

psycho : พี่จะเอา data แบบนั้นนี้โน้น บลาๆๆๆๆๆ
victim : ="= ก็อาจจะได้นะคะ

psycho : แล้วถ้าเปลี่ยนข้อมูลให้เป็น xxx ด้วยล่ะคะ
victim : (ได้คืบจะเอาศอกนะ!) คงไม่ได้อ่ะค่ะ ไม่มี data

psycho : อ้อ พี่ไม่เอา data ตัวนั้นนะ เอากระดาษมาจดหน่อย จะเอาฟอร์มนั้นนี้โน้น
victim : (เกจพุ่งไป 80%) ไม่แน่ใจนะคะ 

psycho : อ้อ เอาเป็นเทกซ์ไฟล์นะ เอาแบบงั้นงู้นงี้ บลาๆๆๆๆๆๆ เอาแบบโหลดเดต้าได้เลยอ่ะ
victim : (ปรี๊ดดดดดดดดด) ไม่รับปากนะคะ พี่จะเอาวันไหนคะ *ตัดบท*

psycho : เอ่อ ถ้าวันนี้ได้...

= = M***** F*****!!!

เมิง แก(ตอนนั้นหลุดปากอย่างนั้นจริงๆ)เป็นใครวะคะ? หัวหน้าก็ไม่ใช่ มาถึงสั่งเอาๆ ไม่ผ่านหัวหน้าด้วย แกเป็นใครย๊า? ทั้งๆ ที่ทำงานคนละไลน์ หนังสือก็ไม่มี อะไรก็ไม่มี จะว่าสนิทกันก็ไม่ใช่เด็ดขาด!

ไม่มีความเกรงใจเอาซะเลย นิสัยน่ารังเกียจจริงๆ

เคยทำงานร่วมกันครั้งนึง ก็ชอบโบ้ยงานมากตลอด คิดจะเอาแต่ตัวเองทำง่ายๆ มาถึงก็ขอก๊อปโปรแกรม ก๊อปโค้ด จะให้ทำ data ให้อีก 

อะไรๆ ก็จะเอาง่ายๆ อะไรง่ายๆ

="= (ไม่รู้จะด่าอะไรดีแล้ว)

ปล. แต่สุดท้ายก็ทำให้เค้าอ่ะนะ บ่นๆๆ ขี้บ่นจริงๆ เล้ย