一人一心

ช่วงนี้ดูหนังไปหลายเรื่อง

แต่เป็นหนังที่ดูอยู่กับบ้านนะ เพราะจนกรอบ ไม่มีตังออกไปไหน (อ๊า~ ยิ่งพูดยิ่งช้ำใจ พอเถอะ)

tennen kokekkou เป็นภาพยนตร์แนว heart-warming เกี่ยวกับชีวิตของเด็กสาวมัธยมต้นในโรงเรียนชนบทแห่งหนึ่ง ที่ทั้งโรงเรียนมีจำนวนนักเรียนชั้นประถมจนถึงม.ต้นแค่ 6 คนเท่านั้นเอง

เรื่องราวเริ่มขึ้นเมื่อมีเด็กชายคนที่ 7 ที่ย้ายมาจากโตเกียว แล้วก็... แค่นั้นแหละ

ตัวหนังไม่ได้เศร้าซึ้งกินใจ หรือตลก หรือเน้นไปที่เรื่องรักหวานแหวว
เนื้อเรื่องดำเนินเอื่อยๆ ไปเหมือนสายลมที่พัดผ่านทุ่งนาเขียวๆ ที่เห็นได้ตลอดทั้งเรื่องนั่นล่ะ แต่ไม่รู้สึกว่าน่าเบื่อเลย ทั้งๆ ที่เรื่องดำเนินไปเรื่อยๆ เอื่อยๆ แต่กิจกรรมของเด็กๆ ทั้ง 6 คนนั่นก็ทำให้รู้สึกกระตือรือล้นแล้วสนุกตามไปด้วยตลอดทั้งเรื่อง

สรุปว่าเป็นสไตล์ที่ชอบล่ะมั้ง? เพิ่งจะมารู้ตัวว่าชอบหนังแนวนี้เอาตอนนี้ มันสายไปมั้ยนะ?

ทั้งเรื่องสนุกสนานอย่าง ไปทะเลตอนปิดเทอมหน้าร้อน เรื่องผี ช็อคโกแลตวันวาเลนไทน์ หรือไปทัศนศึกษาที่โตเกียว เรื่องที่ doki doki อย่าง การจูบ (ที่ตลกทุกฉาก) แล้วก็เรื่องซุบซิบนินทาประเภท ลูกสาวบ้านขายผลไม้ที่กลับมาบ้านนอกหลังจากหนีตามผู้ชายไป หรือเรื่องประเภท เผลอพูดจาทำร้ายจิตใจเพื่อนไปโดยไม่ตั้งใจ หรือเรื่องเศร้าเช่นการจบการศึกษา

สรุปว่าเป็นเรื่องธรรมดาที่สนุกสนานของเด็กมัธยมล่ะ
(เออ... จะว่าไปแล้ว ตัวเราที่สนุกกับเรื่องแบบนี้ได้นี่แปลว่ายังมีหัวใจที่สดใสของเด็กมัธยมอยู่สินะ?)

มาพูดถึงเรื่อง cast นิดนึงดีกว่า เพราะว่านี่น่ะ... เป็นเรื่องที่ โอคาดะ มาซากิคุง (เซคิเมะ จาก hanakimi) ได้รับบทเด็กหนุ่ม ikemen จากโตเกียวเชียวนะ

พอมาดูเรื่องนี้แล้วก็ยิ่งซาบซึ้งถึงความเป็นจริงที่ว่า โอคาดะคุงน่ะ เป็นคนที่ถ่ายรูปไม่ค่อยขึ้นเลยน๊า~
เพราะว่าตอนที่ดูหนังอยู่น่ะ ก็คิดตลอดว่า 'เท่จังเลยน๊า' มั่งล่ะ 'ikemen dayo ne~' มั่งล่ะ (แต่ส่วนใหญ่จะเป็น 'kyaa ><~ kawaii desu!') แต่พอมาดูรูปน่ะ หน้าตาจะแปลกๆ

ที่น่าเสียดายอีกอย่างก็คือ ในหนังโอคาดะคุงเป็นพระเอกตัวประกอบ แถมเล่นเป็นคนโตเกียวขี้เก๊ก ก็เลยไม่มีฉากที่เห็นรอยยิ้มน่ะสิ อุตส่าห์ได้เป็นผู้ชายที่หล่อที่สุดในเรื่องทั้งทีแล้วเชียวน๊า~

พูดถึงคาโฮะจัง (นางเอกจาก sunadokei) มั่ง เธอคนนี้ได้รับบทสมกับตัวดีจริงๆ เป็นเด็กสาวบ้านนอกที่น่ารักใสซื่อ ไอ้ 'kawaii desu' ส่วนใหญ่ก็เป็นเพราะเธอนี่ล่ะ
แล้วก็นะ...คาโฮะจังเนี่ยแหละที่เป็นอีกคนใน Bijyo Megane น่ะ...ถึงเรื่องนี้จะไม่ได้ใส่แว่น แต่ก็น่ารักสุดๆ เอาใจไปเลย

อีกอย่างนึง ชุดนักเรียนก็น่ารักด้วยแหละ กระโปรงยาวประมาณนี้น่ะ กำลังดีเลยนะ (อ๊ะ! พูดไปแล้วเดี๋ยวต้องถูกกล่าวหาอะไรแปลกๆ อีกแน่เลย) แต่ว่ามันน่ารักจริงๆ นี่นา

(จะว่าไป...พูดถึงชุดนักเรียน...กักคุรันของชั้นอยู่ไหนวะเนี่ย? หายไปแล้ว?)

more info : s-woman.net

สรุปว่า ถ้ามีโอกาสก็ไปหามาดูกันนะ...

ที่จริงแล้วอยากจะเขียนถึงหนังของรุ่นพี่โมริตะ (อิเซยะ ยูสุเกะ) ที่ได้ดูอีก 2 เรื่อง คือ distance กับ kinpatsu no sougen สนุกดีทั้ง 2 เรื่องเหมือนกัน แต่เอาไว้ทีหลังเนอะ (ที่หลังมันเมื่อไหร่??)